Travelmarks-photography... Méér dan fotografiereizen!

Méér dan fotografiereizen

Neem contact op
Category

Afrika

Home / Afrika
Afrika

Blog ´Wildest` Tanzania

‘ Wildest’ Tanzania!

Hét wildlife land bij uitstek, met zijn beroemde park Serengeti en de adembenemende Ngorogoro Crater. Deze parken doen hun roem eer aan en daar blijft het niet bij. Lees er alles over in deze blog.

Het is begin december als ik over land vanuit Kenia via Namanga de grens oversteek naar Tanzania. Met een dag vertraging vanwege ‘de dag van de Republiek’ begon het Tanzaniaanse avontuur. In de blog van Kenia beschreef ik reeds waarom deze tijd van het jaar juist de meest ideale tijd van het jaar is om op safari te gaan. Lees dat vooral nog eens na om alle voordelen bij elkaar op te tellen en tot dezelfde conclusie te komen.

Mijn partner in crime voor deze trip is Gabriel, een vriendelijke ‘rasta’ en uiterst kundige chauffeur en wildlife gids. Hij begrijpt het standpunt van een fotograaf, wat bijdraagt aan het schieten van de juiste beelden! We regelen alle toegangstickets voor de parken en slaan het nodige voedsel in. Voor deze scoutingtrip gaan we namelijk kamperen in de parken zelf. Ik hou van kamperen en het is een genot om met de geluiden van de wildlife in slaap te vallen!

Onze eerste stop: Tarangire National Park. Dit uitgestrekte park met zijn rivier, die dwars door het hart loopt, heeft veel te bieden. De dieren komen hier dichtbij, heel dichtbij. Fantastisch om ze bijna aan te kunnen raken, terwijl je camera overuren draait om mooie close-up foto’s te maken. Het is de afwisseling in het landschap die een belangrijke rol in het karakter van het park inneemt! Als het magische licht zijn intrede doet, ontstaan idyllische plaatjes als de olifanten één van de velen meertjes induiken voor een nachtelijke douche. We nemen een voorbeeld aan de olifanten, met uitzondering dat we onze tent induiken! We hoeven ons geen zorgen te maken. Op zo’n 150 meter ligt een groepje leeuwen, een betere bescherming kan je niet wensen. De ‘roar’ van het mannetje, die daarmee zijn territorium afbakent, is het geluid waarmee ik in slaap val en mee wakker wordt. Heerlijk om zo te ontwaken! Als we tijdens de ochtend in de ban raken van een jong mannetje die uit een groep leeuwen is verstoten, komen we klem te zitten. De jeep zit muur en muurvast, geen beweging in te krijgen. Scheppen dus. Zonder resultaat en we zitten in een afgelegen gebied zonder bereik. Wederom worden we begroet door enkele ‘roars’. Ditmaal minder wenselijk, aangezien een ‘roar’ overdag van het vrouwtje komt. Hiermee geeft ze aan haar zusters te kennen dat ze een prooi op het oog heeft. We herkennen zeker drie verschillende ‘roars’ en weten dat we omsingeld zijn. Gabriel, die opgroeide als Masai warrior, trekt de stoute schoenen aan en trotseert de leeuwen. Vanuit een aangrenzende weg op hoger gelegen gebied weet hij de aandacht te trekken van andere jeeps. We kunnen weer op pad, ciao lions, till next time!

Lake Eyasi met zijn befaamde bosjesmannen, Hadzabe genaamd, is de volgende stop. Het is lastig te schatten hoe lang deze zeldzame stam nog zal voortleven. Met een aantal van 800 stamleden zullen ze vast en zeker nog enkele generaties overleven. Vast staat dat ze de laatste in hun soort zijn en het is een eer om deze holbewoners van oudsher te bezoeken. Bedekt met baviaanhuid, spenderen ze de meeste tijd aan jagen en het maken van speer en pijlpunten. Voor elk dier een andere pijlpunt, welke kundig geprepareerd wordt, wel of niet met een giftig uiteinde. De kinderen leren op jonge leeftijd al boogschieten om mee op jacht te gaan. De regering heeft tevergeefs gepoogd deze laatste Hadzabe stammen te overtuigen voor een moderne leefstijl en een geschoolde toekomst voor hun kinderen. Ze weigeren op elk vlak en inmiddels heeft de regering het opgegeven en laten ze hun met rust. Een absolute must om ze te bezoeken en hun leefstijl met eigen ogen te aanschouwen zolang het nog kan! Je leert boogschieten en kan mee op jacht als je dat wilt.

We ruilen lake Eyasi in voor het Serengeti National Reserve. Hét park om wildlife te spotten en de lat ligt hoog om het Masai Mara National Park te overtreffen. Het merendeel van de wildebeest treffen we een aantal kilometer voor de entreepoorten van Serengeti aan. Ze zijn vroeg dit jaar en migreren al richting het zuiden. Omstreeks juli / augustus zullen ze aankomen bij de Mara rivier, alwaar de spectaculaire overtocht met wachtende krokodillen plaatsvindt. Een belevenis en safari op zich, maar daarvoor zijn we nu niet hier. We zijn hier voor het totaalaanbod van wat Serengeti te bieden heeft en het park maakt zijn beloftes waar! Het wemelt er van de leeuwen en ook de cheeta’s en luipaarden laten zich in centraal Serengeti traceren. Het is altijd een dubbel gevoel om de almachtige roofdieren aan het werk te zien. Ze komen zelf niet ongeschonden uit de strijd, getuige de vele wonden en littekens die ze met zich meedragen. De zege is desalniettemin vaak voor hun en dat zijn de wetten van moeder natuur. We volgen een kleine groep leeuwen en zien tot onze verbazing dat ze het hogerop zoeken en een nijlpaard neerhalen, dat is uitzonderlijk! Er volgt een kat en muis spel wat uiteindelijk 35 uur duurt voordat het Nijlpaard met een laatste ademzucht zich gewonnen moet geven! Een ongelooflijke lange strijd wat aangeeft dat de kracht van het Nijlpaard nooit onderschat mag worden. We sjezen tussentijds regelmatig naar andere locaties van deze vulkanische graslanden om een gespot luipaard te bezoeken of een kudde olifanten gade te slaan! Er valt genoeg te zien en te beleven, Sergenti stelt nooit teleur! Het kamperen is ook hier weer een fantastische ervaring. Zodra de avond invalt, lichten de felgroene kijkers, behorende aan hyena’s, op. Brutaal als ze zijn speuren ze naar overgebleven etensresten om zo aan een luie maaltijd te komen. Een zaklamp op je hoofd en een schijnbeweging is voldoende om ze weg te jagen. Het kan allemaal in Serengeti. De meest bijzondere beleving is een heuse training van moeder cheeta aan haar cubs. Schuilend in het hoge gras zien de cubs hoe hun moeder een kudde impala’s in de gaten houdt. Langzaam naderen de impala’s de positie van de cheeta’s. Af en toe opmerkzaam rondkijkend, maar nietsvermoedend van hetgeen hen te wachten staat. Ze zijn in het bereik van moeder cheeta, met sierlijke sluipbewegingen baant ze haar weg door het hoge gras. Als het snelste dier aan land plotseling de sprint inzet is er geen ontkomen meer aan. Een volwassen impala wordt neergehaald en dat is het moment dat de cubs in actie mogen komen. Onwennig vergrijpen ze zich aan de impala en het is grappig om te zien hoe ze machteloos aan de impala hangen, die hier ogenschijnlijk niet van onder de indruk is. De impala ontsnapt vrij eenvoudig en moeder cheeta laat het gebeuren. Dit is duidelijk geen jacht naar voedsel, de jonkies dienen te leren jagen. Ze hebben nog een weg te gaan en er zullen meerdere ‘trainingen’ volgen alvorens deze cheeta’s de wijde wereld in zullen trekken.

Met de voldoening van Serengeti nog in het lichaam, zetten we koers naar Ngorogoro Crater. Ondanks dat we midden in vulkanisch gebied zitten en Ngorogoro er als een krater uitziet, is het dit van origine niet. Neemt niet weg dat dit decor adembenemend mooi is. Staande op de rand van de ‘krater’ tuur je in het diepgelegen dal en kan je nog slechts een voorstelling maken van de diversiteit aan wildlife die hier huist. Met het ontwaken van de dag en de intrede van het magische licht als de zon aan de horizon verschijnt, rijden we het dal van Ngorogoro in. De bergwanden zijn een fantastische achtergrond voor het fotograferen van de wildlife. Wildebeest en zebra’s contrasteren oogstrelend in het landschap, daar waar olifanten laten zien hoe minuscuul ze zijn in deze omgeving. Het is het enige park overigens in Tanzania waar de neushoorn te spotten is en daarmee dus ook de ‘big five’ herbergt. De regering heeft de entreekosten aan Ngorogoro flink opgeschroeft de afgelopen jaren. Het bezoek aan dit natuurfenomeen is het allerdings absoluut waard. Als afsluiter spenderen we enige tijd met een groep van vijf mannetjes leeuwen. Dit is erg ongebruikelijk en de vraag rondom hun samenzijn blijft tot op heden onbeantwoord.

Daar waar ik de keuze van Lake Manyara een logische vind om op te nemen in de fotografiereis, net als het overnachten in lodges in plaats van kamperen overigens, eindig ik deze reis met Lake Natron. Het is een pittige tocht om bij Lake Natron te komen en enkele regenbuien kunnen de weg helemaal blokkeren. De vulkanischse grond absorbeert heel slecht, de reden waarom enkele regenbuien binnen notime kunnen veranderen in snelstromende rivieren. Regen blijft ons bespaard, maar het ruige landschap is een uitdaging op zich. Hier laat onze 4×4 landcruiser zijn power zien en hij laat ons niet in de steek. Deze krachtpatsers kunnen op elk terrein uit de voeten en dat bewijs is geleverd. De gratis massage van de 4,5 uur durende tocht kregen we er gratis bij. Lake Natron, gelegen naast de enige actieve vulkaan van Tanzania, kenmerkt zich door het zoute watergehalte en aparte kleur water door evaporatie (verdamping naar een gasvormige toestand). Gelegen in niemandsland is het een heerlijke plek om al deze pracht die moeder natuur te bieden heeft, in alle rust te aanschouwen. De Masai die eigenaar zijn van dit land zorgen dat je niks tekort komt. Een afsluiter van wederom een enerverende reis door Tanzania. Een aanrader voor iedereen die van wildlife, natuur, landschappen en cultuur houdt.

Ik neem je graag mee naar al deze bijzondere plekken, je bent van harte welkom! Bekijk hier de fotografiereis van Tanzania, of hier de combi reis Tanzania&Kenia. Wil je alvast in de stemming komen? Dat kan! Bekijk dan de gallerie van Tanzania en voor de combi reis die van Kenia.

Let’s click!

Afrika

Blog ‘once in a lifetime’ Kenia

‘Once in a lifetime’ Kenia!

Wat een rijkdom aan wildlife en cultuur heeft dit land in Oost Afrika te bieden. Met zijn vele nationale parken, die ieder uniek zijn op hun eigen wijze, is het spotten van de big 5 vrijwel gegarandeerd. Alsof dat nog niet genoeg reden is om naar Kenia af te reizen, geef ik je er nog een. De cultuur van de Masai en de Samburu people! Deze bijzondere traditionele stammen leven tot op de dag van vandaag volgens hun wetten. En ze houden stand, de regering poogt ze te laten integreren in de moderne samenleving, zonder succes. De avonturen die ik met hun beleefde vertel ik je verderop in deze blog. Net als de zeldzame momenten die ik doorbracht in de natuur met de wildlife. Wil je een unieke reis als deze zelf meemaken en met spectaculaire foto’s huiswaarts keren? Dan ben je van harte uitgenodigd om mee op pad te gaan!

Voor ik je meeneem naar de bijzondere momenten die op ons pad kwamen, wil ik je eerst meenemen in wat de beste reistijd is voor Kenia, naar mijn mening. Kenia kent het droge seizoen, het natte seizoen en het kortdurende natte seizoen. Het natte seizoen van april t/m half juni kun je het beste ontwijken. Het droge seizoen is een geschikt seizoen om naar Kenia af te reizen. Het is er dan wel erg droog, stoffig en bovenal heet. We hebben het dan over de maanden januari t/m maart en juli t/m september. In deze tijd van het jaar kun je de wildlife prima spotten omdat alles droog en dor is. Wil je de great migration van dichtbij meemaken? Dan heb je de beste kans in de maanden juli t/m oktober. Houdt wel rekening met rondcrossende jeeps die allemaal vooraan willen staan. Dat brengt me tot het meest ideale seizoen om Kenia te bezoeken. De maanden oktober t/m december. Het is laagseizoen en dat betekent dat je in alle rust, zoveel tijd als je wilt kunt doorbrengen met de wildlife. De natuur oogt fris groen wat naar mijn beleving van toegevoegde waarde is aan wildlife fotografie. Geloof me, de dieren zijn net zo goed te spotten, overtuig jezelf met de foto’s in de gallerie. Het is er tevens niet zo heet en de prijzen vallen gunstiger uit dan het hoogseizoen. En die regenbuien dan? Als je pech hebt regent het 1 of 2 uurtjes per dag en soms zelfs maar één keer per week. Waar hebben we het dan over als Nederlander zijnde?!

Goed, laten we bij het begin beginnen. Samen met Julius ging ik 17 dagen op pad en we hadden een missie. Kenia binnenste buiten keren, op zoek naar de meest bijzondere plekken voor fotografie. Julius is, net als vele Kenianen, een specialist in wildlife en kent alle parken van hoek tot hoek. Met mijn kijk op fotografie en met zijn expertise vulden we elkaar naadloos aan. Dat leverde heel wat unieke beelden op, waar ook Julius met zijn 25 jaar ervaring van stond te kijken. En bovenal, we hadden veel plezier!

Oké, voldoende daarover. Terug naar de avonturen die op ons pad kwamen. Te beginnen bij de Samburu people en national park. Ik verbracht enige tijd met de Samburu people om hun leefstijl en gebruiken beter te begrijpen. Ze leven in door de vrouwen geknutselde hutjes die een jaar of 6 stand houden. Dan verplaatst het hele dorp naar een nieuwe locatie om zich opnieuw te vestigen. Buiten hun hutje, kleurrijke kleding en sierraden bezitten ze niks. Ze leven met name van melk en vlees van hun vee en ingrediënten die ze uit de natuur halen. De mannen patrouilleren en beschermen het dorp en hun vee. De vrouwen zorgen voor de kinderen en het eten, zo simpel kan het leven dus zijn! Ze houden van traditionele dans en zang en dat is tevens hun manier om je te verwelkomen en je te bedanken. De jonge mannen krijgen voor het huwelijk de rol van ‘warrior’. Ze leren te overleven in de wilde natuur en leren tevens hoe ze hun dorp kunnen beschermen. Ze zijn een kei in speerwerpen en het werpen van hun orugume! Nog niet zo lang geleden moest elke ‘warrior’ zijn mannelijkheid bewijzen door in een direct gevecht een leeuw te overmeesteren en te doden. Gelukkig is dit gebruik tegenwoordig afgeschaft. Het waren de ‘warriors’ waar ik mee op pad ging. Ik ben blijkbaar waardeloos in speerwerpen, maar hun zijn dat dan weer in fotografie. Samen wisten we wel, in het magische licht van de ondergaande zon en hun land als decor, mooie plaatjes te schieten.

Het Samburu National Park is er eentje om je vingers bij af te likken. Schitterende landschappen die nog mooier worden als de dieren het decor binnen stappen. Gigantische kuddes olifanten paraderen door het gras en je weet af en toe niet waar te kijken. Het is juist deze tijd van het jaar dat je zulke grote kuddes kunt bewonderen. Er is voldoende voedsel voor iedereen. Wordt het droog en dor, dan splitsen ze zich op omdat er niet voldoende voedsel is. De leeuwen lopen als stoere heersers onverstoord hun rondes en de giraffen stappen sierlijk van boom naar boom. Het is een genot om ongestoord deze prachtige dieren in hun eigen leefomgeving te aanschouwen. Een dikke aanrader dus!

Dat zijn eigenlijk alle parken, ze hebben allemaal iets unieks te bieden. Ze heeft Solio Ranch met een rijk aantal aan neushoorns weer andere natuur elementen. Je rijd door uitgestrekte landschappen en heuvelachtige gebieden. Als je door de gele acacia bossen rijdt met zijn beeldige meren waan je je even in een sprookje. De olifanten vertoeven hier weliswaar niet, maar daar heb je dan de neushoorns voor in de plaats. Antilopen, giraffen, leeuwen, je vind het er allemaal. Het is de combinatie van de afwisselende landschappen met de diversiteit aan wildlife die dit park tot een must maken om te bezoeken.

Lake Nakuru, gelegen in het befaamde great rift valley, is nog zo’n parel. Er zijn diverse meren in deze regio zoals Baringo of Bogoria. Allemaal waren ze eens de thuishaven van miljoenen flamingo’s. De veranderende water kwaliteit maakt dat er op de dag van vandaag nog slecht duizenden aanwezig zijn. Nog steeds een prachtig gezicht overigens. Je hoopt dat de natuur zich hersteld zodat dit roze gevleugelde fenomeen zich hier weer opnieuw settelt. Lake Nakuru heeft gelukkig veel meer te bieden dan Flamingo’s en dat maakt een bezoek meer dan waard. De waterstand stijgt in deze tijd van het jaar, wat voor schitterende gezichten zorgt aan de oostkant van het meer. Grote stukken dood bos staan onder water en dat is gerust een plaatje om te zien. Naast de wildlife die ook hier in grote getallen aanwezig is, heb je adembenemende uitzichten vanaf de heuveltoppen.

Het pronkstuk van Kenia, beter bekend als Masai Mara heeft alles onder één dak. De cultuur van de Masai, de schitterende landschappen en de voltallige big 5. Wat wil je nog meer? Ik verbleef enkele dagen in het nationale park en ruim een week bij de Masai’s. Zodra je het park binnenrijdt kan je je camera paraat houden. Ondanks zijn uitgestrekte landschappen ontdek je wonderbaarlijk veel wildlife in een relatief klein gebied. Zo vond ik er de leeuwen en luipaarden die als buren naast elkaar leefden. Ruim twee dagen verbracht ik met een luipaarden koppel. Ze verbrengen slechts één week per jaar samen om te paren en vervolgens hun eigen weg weer te gaan. Dit is een schouwspel van jewelste. Met respect en bewondering voor deze atletische roofdieren lieten ze het toe om ze van dichtbij te volgen. Verbazingwekkend hoe ze balans houden op zelfs kleine takken en ogenschijnlijk maakt het ze ook niks uit om er te paren. Het is één week lang op en af zovaak als ze kunnen. Het vrouwtje wordt ongeveer elk uur loops, met een doordringend gegrom geeft ze het mannetje te kennen in actie te komen. Met lieflijk bedoelde beten van het mannetje is een paar seconden later het liefdesspel voorbij en de rust voor even wedergekeerd. Uiteraard heeftt de Masai Mara veel meer te bieden. We snelden dan ook met regelmaat weg om gespotte leeuwen of cheeta’s te bewonderen. Dit park is ook ‘the place to be’ voor de great migration. In de periode tussen juli en oktober pogen de wildebeest levend de rivier van de Masai Mara over te steken. Zonder verslonden te worden door de wachtende krokodillen. Het moge duidelijk zijn waarom de Masai Mara het pronkstuk van Kenia is.

Goed, de Masai cultuur. Ik verbleef een week bij de Nairoshi Foundation in het hart van omliggende Masai dorpen. Niet alleen leerde ik de leefwijze van de Masai goed kennen, ook werd ik geraakt door de omstandigheden. Begrijp me daar niet verkeerd, de Masai’s kiezen voor hun leefstijl en zijn gelukkig zoals ze leven. Hun leven is vergelijkbaar met de Samburu people, zoals je in het begin van deze blog kon lezen. Hun kledij is anders en hun hutten zijn degelijker, waardoor deze voor langere periode mee gaan. De regering poogt de Masai’s in beweging te brengen om hun kinderen naar school te sturen. De Masai’s hebben gebruikelijk meerdere kinderen en inmiddels gaan hier enkele per gezin van naar school, het merendeel echter niet. Ondersteuning is er weinig en na de basisschool vervallen veel kinderen in hun oude leefstijl. Ze willen wel, maar het geld ontbreekt om verder te studeren. Tevens worden veel meisjes op jonge leeftijd uitgehuwelijkt. Vroege zwangerschappen, ik heb het over een leeftijd tussen 14 en 18, dwingt ze om thuis te blijven. Het lovende werk van de Nairoshi Foundation om de kinderen te ondersteunen na de basisschool, wordt met regelmaat beloond door afgestudeerde jeugd. Sponsors over de hele wereld ondersteunen deze leerlingen op financieel gebied, waardoor ze kans hebben op een geschoolde baan. Vele kinderen heb ik voorbij zien komen in één week tijd en kinderen zijn overal ter wereld hetzelfde. Het ondeugende en de twinkelende oogjes zijn hier niet anders. De voetbal, die in elkaar geknutseld is van papier en plakband, is het wel. Net als de schoenen die overal gaten vertonen en de kleding die als vodden over hun lijf hangt. Een eigen ruimte hebben ze niet. Ze delen een kamer opgetrokken door klei, waar ze gezamenlijk op een geitenhuid op de grond slapen. Het zijn de Masai’s die hier voor kiezen en ze zijn gelukkig zoals ze leven. Het is ze gegund dat ze nog vele generaties mogen voortbestaan, want het zou eeuwig zonde zijn om deze cultuur te zien verdwijnen. Echter kiezen kinderen niet direct voor deze leefstijl. Het is goed dat ze de mogelijkheid wordt geboden op een ander bestaan.

Geraakt door de omstandigheden ben ik vastbesloten om enkele van deze kinderen te ondersteunen. En misschien ben jij dat ook wel en wil je ook graag iets betekenen. Stuur me daar gerust een mailtje over, ik denk graag met je mee!

‘Once in a lifetime’ Kenia dus! Een belevenis om nooit te vergeten. Ik heb de mooiste locaties voor je uitgezocht en je bent welkom om mee op reis te gaan!

Bekijk hier de fotografiereis ‘Once in a lifetime’Kenia, of hier voor een sfeerimpressie in beeld. Voor de combi reis met Tanzania kan je hier de fotografiereis ‘Wildest’ Tanzania bekijken en hier de gallerie.

Travelmarks photography.. your experience!

Tot kliks.

Privacy en cookies
We gebruiken cookies om uw ervaring tijdens het gebruik van onze website te verbeteren. Als u onze Services via een browser gebruikt, kunt u cookies beperken, blokkeren of verwijderen via de instellingen van uw webbrowser. We gebruiken ook inhoud en scripts van derden die mogelijk trackingtechnologieën gebruiken. U kunt hieronder selectief uw toestemming geven om dergelijke insluitingen van derden toe te staan. Raadpleeg onze Privacy en cookies voor volledige informatie over de cookies die we gebruiken, gegevens die we verzamelen en hoe we ze verwerken.
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google
Spotify
Consent to display content from Spotify
Sound Cloud
Consent to display content from Sound
error: Niet toegestaan.